အခ်စ္

ညႇစ္အားေကာင္းေသာသူမ

အိမ္တြင္ မမ မရွိတုန္း ေအးလြင္ သူ႔ရည္းစား ငယ္ငယ္ ကို စကားေျပာခ်င္၍ဟု အေၾကာင္းျပကာ အိမ္သို႔ေခၚလာခဲ့သည္။ အခုေတာ့ သူအိပ္ေသာအခန္းထဲတြင္…… ေအးလြင္က လီးကို အၿငိမ္မေနဘဲ ဝင္သေလာက္ လီးတဝက္ေလာက္နဲ႔ပဲ သြင္းလိုက္ထုတ္လိုက္ လုပ္ေပးေနေတာ့ ငယ္ငယ္ က ေအာက္ကေန ေကာ့ေကာ့ေပးေနသည္။ ဒီလို သြင္းလိုက္ထုတ္လိုက္နဲ႔ လုပ္ေနရင္း ေအးလြင္က သူ႔ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံး ကို ခပ္နာနာဆုပ္ကိုင္ၿပီး က်န္တဲ့ လီးကို ေဆာင့္ၿပီး အရွိန္ျဖင့္ သြင္းလိုက္သည္။ “ ျဗစ္……ျဗစ္……ဒုတ္……” “ အမေလး……အမေလး……နာလိုက္တာ……အကိုရဲ႕…နာလိုက္တာ……က်မ ဟာေလးေတာ့ စုတ္သြားပါၿပီ……ကြၽတ္…ကြၽတ္……ကြၽတ္……နာလိုက္တာေနာ္……” ၿငီးလည္းၿငီး ငယ္ငယ္က သူ႔ေပါင္လုံးႀကီးေတြကို ကားႏိုင္သေလာက္ ကားေပးလိုက္ပါေတာ့တယ္။ သူမရဲ႕ ေခါင္းက လည္း ရမ္းေနေတာ့ ဂုတ္ဝဲဆံပင္ေလးက ဖြာလန္ႀကဲေနပါသည္။“ အကိုရယ္…ဒီေလာက္ၾကမ္းရသလား……ဒီလို ေဆာင့္ထိုးလိုက္တာ ငယ္ငယ္ နာမယ္ဆိုတာ မသိဘူးလား……ဟင္း….ဟင္း…ကြၽတ္…ကြၽတ္…ကြၽတ္……” ငယ္ငယ္က သူ႔လက္ေမာင္းႀကီးကို လက္သီးဆုပ္ေလးျဖင့္ ထုထုၿပီးေျပာသည္။ “ နာတာက ခဏပါကြယ္……ေနာက္ေတာ့ ေကာင္းလာမွာပါ……” ေျပာေနရင္း ေအးလြင္က ေျဖးေျဖးခ်င္းေဆာင့္လိုးပါေတာ့သည္။

Flower

အခ်က္ (၂၀) ေလာက္လိုးၿပီးတဲ့အခါက်ေတာ့ ငယ္ငယ္ က နာတာေတြကိုေမ့ၿပီး မ်က္လုံးေလးေတြ ေမွးထားရင္းက ေကာ့ေကာ့ေပးပါေတာ့တယ္။ “ ပလြတ္…ဖြတ္…ဒုတ္…အား…ျဗစ္…ဇြတ္…ပလြတ္…ျဗစ္…အင္း…ဟင္း…ဟင္း…” ေအးလြင္က ႏို႔သီးေလးေတြကို တစ္လုံးၿပီးတစ္လုံး စုိ႔လိုက္ ႏႈတ္ခမ္းကို စုပ္ယူလိုက္နဲ႔ ခပ္ေျဖးေျဖးပဲ ေဆာင့္လိုးေပး သည္။ “ ျဗစ္……ျဗစ္……ပလြတ္…ဖြတ္…ႁပြတ္……” မၾကာခင္မွာပင္ ငယ္ငယ္က အရသာေတြ႕၍လာသည္။ အရသာေတြ႕လာၿပီဆိုေတာ့ ေျဖးေျဖးခ်င္းလိုးေနေသာ ေအးလြင္ ကို အားမရႏိုင္ျဖစ္လာသည္။ “ ျဗစ္…ပလြတ္…ဖြတ္…ဖြတ္…ေကာင္း…ေကာင္းလိုက္တာ…အကိုရယ္…ေဆာင့္ပါေတာ့…နာနာသာ…ေဆာင့္ပါ…အ…ဟင္း…ဟင္း…” ငယ္ငယ္က ဒီလိုမခ်ိမဆန္႔ေလသံေလးနဲ႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ ေအးလြင္က အႀကိဳက္ေတြ႕သြားၿပီး စိတ္တိုင္းက်ေဆာင့္လိုးပါ ေတာ့သည္။ “ ပလြတ္…ဒုတ္…ျဗစ္…ျဗစ္…အား…အင္း…ဖြတ္…ဒုတ္…အား…ဟား…အမေလး…ကိုရယ္…က်မႏို႔ေတြကိုစို႔ေပးပါလား…အင္း…ဟင္း…အား…အင္း…. …ေကာင္းလိုက္တာေနာ္…” ငယ္ငယ္ကလည္း အေပးေကာင္း ေအးလြင္ကလည္း အလိုးေကာင္းနဲ႔ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ ျဖစ္ေနၾကသည္။ လီးကို ထုတ္ လိုက္တိုင္း ငယ္ငယ္၏ ေစာက္ပတ္ေလးက ကပ္ကပ္ပါလာကာ ေအးလြင္အရသာေတြ႕လွသည္။

ငယ္ငယ္၏ ကိုယ္လုံးေလး က က်စ္က်စ္လစ္လစ္ႏွင့္ ဘယ္ေနရာကိုင္လိုက္ ကိုင္လိုက္ မာတင္းေနေတာ့ ကိုင္ရတာလည္း ေကာင္းေနသလို ေစာက္ပတ္ ေလးကလည္း က်ဥ္းက်ဥ္းေလးဆိုေတာ့ လိုးရတာ ေကာင္းလွၿပီး အရသာရွိလွသည္။ ေဆာင့္လိုးလိုက္တိုင္း ေအာက္ကေနေကာ့ေကာ့ေပးေနေတာ့ ႏွစ္ေယာက္စလုံး အရသာေတြ႕ေနရေလသည္။ မၾကာခင္ မွာပဲ ငယ္ငယ္ရဲ႕ ေစာက္ပတ္ထဲက အရည္ၾကည္ေတြက ႐ႊဲသထက္ ႐ႊဲလာၿပီး မ်ားသထက္ မ်ားလာသည္။ ငယ္ငယ္၏ မ်က္ ႏွာေလးက ရႈံ႕တြတြေလးျဖစ္ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြက တဆတ္ဆတ္တုန္ကာ လည္ေခ်ာင္းထဲက ဟပ္ကနဲ ဟပ္ကနဲ အသံ ေလးေတြ စည္းခ်က္က်က် ထြက္လာေတာ့ မၾကာခင္ ငယ္ငယ္ၿပီးေတာ့မည္ကို သိလိုက္သည္။ သူမ တင္မဟုတ္ ေအးလြင္ လည္း ၿပီးခ်င္လာသည္။ “ ပလြတ္…ဖြတ္…ပလြတ္…ဖြတ္…အား…ေကာင္းလိုက္တာ…အကိုရဲ႕…အား…အင္း…” ငယ္ငယ့္ တကိုယ္လုံး ရမ္းခါၿပီး ၿငိမ္က်သြားတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ေအးလြင္က လီးကို တအားထိုးစိုက္ခ်လိုက္ၿပီး သုတ္ရည္ေတြ ကို ပန္းထည့္လိုက္ေလေတာ့သည္။ ခဏၾကာမွိန္းေနၿပီးမွ ေအးလြင္က ငယ္ငယ္ ေဘးကို ေျခပစ္လက္ပစ္လွဲခ်လိုက္ေတာ့ ငယ္ငယ္က ေအးလြင္ကို အတင္းလွမ္းဖက္လိုက္ေတာ့သည္။

Flower

ေအးလြင္က ငယ္ငယ့္ကို ပါကင္ဖြင့္လိုက္ရသည္ဆိုေသာ အသိျဖင့္ ၾကည္ႏူးစြာ ပီတိေတြျဖာလွ်က္ ငယ္ငယ္၏ ကိုယ္လုံး ေလးကို သူ႔ရင္ခြင္ထဲ ဆြဲသြင္းကာ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးေလး နမ္းလိုက္ေတာ့သည္။ “ ေကာင္းရဲ႕လား……ငယ္ငယ္…အားရတယ္ေနာ္…” ငယ္ငယ္က ရွက္ကိုးရွက္ကန္းေလးျဖင့္ သူမ မ်က္ႏွာေလးကို ေအးလြင္၏ ရင္ခြင္ထဲ ဝွက္၍ ထားလိုက္သည္။ “ ေျပာပါ ငယ္ငယ္ရဲ႕…အကို လိုးတာ ေကာင္းရဲ႕လား…ငယ္ငယ္ အားရရဲ႕လား…” “ ရွက္စရာႀကီး အကိုရယ္…ငယ္ငယ္ မေျပာပါရေစနဲ႔…” “ ဟင့္အင္း……ေျပာရမယ္…” “ အကိုကလဲ…” “ ေျပာေလကြာ…” “ ဟြန္း…ဒီေလာက္သိခ်င္ၾကားခ်င္ေနရင္လည္း ေျပာျပမယ္…ေကာင္းတယ္…သိပ္ေကာင္းတယ္…အကို႔ လီးႀကီးက ငယ္ငယ့္ ေစာက္ပတ္ထဲတင္မဟုတ္ဘူး…အူထဲ အသဲထဲေတာင္ ဝင္တယ္လို႔ထင္ရတယ္…ကိုင္း…ေက်နပ္ၿပီလား…” ေအးလြင္က ေခါင္းၿငိမ့္ျပၿပီး ငယ္ငယ္၏ နဖူးေလးကို နမ္းလိုက္သည္။ၿပီးေတာ့ သူ႔လက္ေတြက ငယ္ငယ္၏ ႏို႔ႏွစ္လုံးကို ေဆာ့ကစား၍ ေနသည္။ ေအးလြင္၏ လီးႀကီးက တေျဖးေျဖး ျပန္၍မာလာသည္။ “ ငယ္ငယ္…အကို႔ လီးကို စုပ္ေပးပါလား…” “ ဟာ…ၾကာ…” ေၾကာက္ေၾကာက္႐ြံ႕႐ြံ႕ေလး ေျပာရင္းက လီးႀကီးကို ငယ္ငယ္ လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ သူမ ၾကည့္လိုက္ကာမွ လီးႀကီးက ဆတ္ကနဲ အေထာင္ႏွင့္ႀကဳံသြားသည္။ ငယ္ငယ္ ၾကက္သီးထသြားသည္။

“ ထကြာ…ငယ္ငယ္ ကလဲ…” “ ဟာၾကာ…အကို ကလဲ…” မထခ်င္ ထခ်င္ ပုံစံမ်ိဳးေလးႏွင့္ ငယ္ငယ္က ေအးလြင္ လွဲေနရာေဘးတြင္ ထိုင္လိုက္ၿပီး ေျခရင္းမွ သူမ၏ ထဘီကို လွမ္း ဆြဲကာ ေအးလြင္ လီးကို ေပါင္ၿခံေတြပါမက်န္ေအာင္ သုတ္ေပးသည္။ ထိုသို႔ ငယ္ငယ္က သုတ္ေပးေနစဥ္တြင္ ေအးလြင္၏ လက္က ငယ္ငယ္၏ ႏို႔ႏွစ္လုံးကို လွမ္းဆြဲၿပီး ဆုပ္နယ္ေပးသည္။ ႏို႔သီးနီနီေလးေတြကို ေခ်ေပးသည္။ ငယ္ငယ္ကလည္း လီး ကို လက္နဲ႔ကိုင္ၿပီး သုတ္ေပးေနေတာ့ လီးက မာသထက္ မာလာေလသည္။ ငယ္ငယ္ကေတာ့ ေပက်ံေနတာေတြကို သုတ္ၿပီးသြားေပမယ့္ အိပ္ယာေပၚမွာ လက္ေလးတဖက္ေထာက္ထိုင္ၿပီး ေထာင္ ထေနေသာ လီးႀကီးကို စိုက္ၿပီးၾကည့္ေနသည္။ ၿပီးမွ တေျဖးေျဖးငုံ႔သြားၿပီး စိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ပုံျဖင့္ ဟင္းကနဲ သက္ျပင္းခ် ကာ လီးထိပ္ႀကီးကို နမ္းလိုက္ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ စုပ္လိုက္သည္။ ေအးလြင္ ဆတ္ကနဲ ေကာ့တက္သြားသည္။ ငယ္ငယ္က ေထာင္မတ္ေနေသာ လီးႀကီးကို လက္ေလးတဖက္ျဖင့္ကိုင္ၿပီး လီးထိပ္ဖူးႀကီးကိုသာ တႁပြတ္ႁပြတ္ စုပ္ေပးေန သည္။ ေအးလြင္ အရသာေတြ႕ကာ ဇိမ္ရွိေနသည္။ ေအးလြင္က ငယ္ငယ့္အား သူ႔လီးတစ္ေခ်ာင္းလုံးကို ပါးစပ္ထဲသြင္းၿပီး စုပ္ ခိုင္းမယ္ႀကံလိုက္ေပမယ့္ ငယ္ငယ္ လို အပ်ိဳစင္ေလးတစ္ေယာက္က ဒီေလာက္လုပ္ေပးရင္ ေတာ္ေလာက္ပါၿပီဟု သူ႔စိတ္ကို သူ ေျဖသိမ့္သည္။

ငယ္ငယ္ကေတာ့ လီးထိပ္ဖူးႀကီးကို စုပ္လိုက္ ငုံလိုက္ နမ္းလိုက္ျဖင့္ စိတ္ပါလက္ပါ လုပ္ေနသည္။ လီးႀကီးက အေၾကာ အၿပိဳင္းၿပိဳင္းထကာ မာသထက္ မာလာ႐ုံမွ်မက ထိပ္ဖူးႀကီးကလည္း မတရားႀကီး ေဖါင္းတင္း၍ ကားလာသည္။ မၾကာခင္မွာပဲ ေအးလြင္ တစ္ေယာက္ ၿပီးခ်င္စိတ္ေတြေပါက္လာသည္။ “ ငယ္ငယ္…အကိုၿပီးခ်င္လာၿပီ…ေတာ္ေတာ့ကြာ…” ငယ္ငယ္က ခ်က္ခ်င္းလီးကို ပါးစပ္ထဲမွ ဆြဲထုတ္ပစ္လိုက္သည္။ ဒါေပမယ့္ မေက်နပ္ပုံျဖင့္ မခ်င့္မရဲေလး ၾကည့္၍ ေန ေသးသည္။ “ ငယ္…အေပၚကေနလုပ္ေပးပါလား…” “ အကိုကလဲကြာ…ငယ္ မွ မလုပ္တတ္တာ…ဟာ” “ ငယ္ကလဲကြာ…အကိုေျပာျပမွာေပါ့…အကို႔ေပၚခြတက္လိုက္ၿပီး ဖင္ကိုႂကြၿပီး…တေျဖးေျဖးသြင္းယူေပါ့…” “ ရွက္စရာႀကီး အကိုရယ္…” “ ငယ္ကလဲကြာ…ကို႔ကိုမခ်စ္ဖူးလား…” ငယ္ငယ္ မ်က္ႏွာပ်က္သြားသည္။ ၿပီးမွ… ငယ္ငယ္က ကပ်ာကသီထၿပီး ေအးလြင္ကို ခြတက္လိုက္သည္။ သူမ၏ လက္တဖက္က လီးႀကီးကို လွမ္း၍ဆုပ္လိုက္ၿပီး ဖင္ႀကီးကိုႂကြကာ လီးထိပ္ကို ေစာက္ပတ္ဝတြင္ေတ့၍ တေျဖးေျဖးခ်င္း ဖင္ႀကီးကို ဖိခ်သည္။ ဒီေလာက္ေလးေျပာလိုက္႐ုံျဖင့္ က်က်နနလုပ္တတ္ေနေသာ ငယ္ငယ့္ကို ေက်းဇူးတင္ ေက်နပ္ေနမိသည္။ ငယ္ငယ္၏ ေစာက္ေခါင္းထဲကို ေျဖးေျဖးခ်င္းတိုးဝင္သြားေသာ လီးႀကီး၏ အေတြ႕ေၾကာင့္ ငယ္ငယ္၏ ေစာက္ေခါင္းထဲ တြင္လည္း အရည္ေတြ႐ႊဲနစ္ေနၿပီကို သိလိုက္ရသည္။ လီးႀကီးတဆုံးဝင္သြားသည္ႏွင့္ ငယ္ငယ္က ေအးလြင္၏ ရင္ဘတ္ႀကီး ေပၚ လက္ႏွစ္ဖက္တင္ေထာက္ရင္း ဖင္ႀကီးကို ႂကြႂကြၿပီး ေဆာင့္ေဆာင့္လိုးသည္။

အင္း…ဟင္း…ဟင္း…အ…ႀကီး…ႀကီးပဲ…ဟင္း… အစက တစ္ခ်က္ျခင္းေဆာင့္ေနေသာ ငယ္ငယ္၏ ေဆာင့္အားက တေျဖးေျဖးျမင့္လာသည္။ေဆာင့္အားက ျပင္းလာ ေသာ္လည္း ဆက္တိုက္ သြက္သြက္ႀကီးေဆာင့္တာမ်ိဳး မဟုတ္ေပ။ အရသာခံကာ တစ္ခ်က္ျခင္း ေလးေလးမွန္မွန္ ေဆာင့္၍ ငယ္ငယ္က လိုးေပးသည္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ အႀကိဳက္ျခင္းမတူေသာ မိန္းမမ်ားအား ဘယ္လိုေဆာင့္တာႀကိဳက္သလဲ သိခ်င္ ရင္ သူတို႔ကို အေပၚကတင္ေပးလိုက္လွ်င္ သူတို႔အႀကိဳက္ေဆာင့္တာကို သိရသည္ ဟူေသာ စကားမွန္ေၾကာင္း ေအးလြင္ သတိျပဳမိလိုက္သည္။ အခု ငယ္ငယ္ အေပၚမွတက္၍ ေဆာင့္ေနပုံကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ငယ္ငယ္က ဒရစပ္သြက္သြက္ႀကီး ေဆာင့္တာမ်ိဳးကို မႀကိဳက္။ တစ္ခ်က္ျခင္း ေလးေလးမွန္မွန္ ေဆာင့္တာႀကိဳက္ေၾကာင္း သိလိုက္ရသည္။ “ ျဗစ္…ျဗစ္…ဇြတ္…ႁပြတ္…ပလြတ္…ဖြတ္…ဇြတ္…” “ အကို…ငယ့္ ႏို႔ေတြ ဆြဲေပးအုံး…” ႏို႔အကိုင္ခံရင္း အလိုးခံခ်င္ၾကတာ မိန္းမတိုင္း၏ ဆႏၵပင္ျဖစ္သည္။ ငယ္ငယ္ေျပာသည့္အတိုင္း ေအးလြင္က သူမ၏ ႏို႔ႏွစ္ လုံးကို စုံကိုင္၍ ဆုပ္နယ္ေပးသည္။ “ ျဗစ္…ႁပြတ္…ျဗစ္…ပလြတ္…ဖြတ္…ပလြတ္…ျဗစ္…ဖြတ္…ဖြတ္…ပလြတ္…ဟင္း…ေကာင္းလိုက္တာ…အကိုရယ္…ဟင္း…ဟင္း…အင္း…” “ ငယ္…ေကာင္းလိုက္တာ…ငယ္ရာ…” ေအးလြင္ကလည္း ငယ္ငယ္ ေဆာင့္ခ်လိုက္တိုင္း ေအာက္ကေန၍ သူ႔လီးႀကီးကို ေကာ့ေကာ့တင္ၿပီး ျပန္ေဆာင့္ေပး သည္။ အေပၚမွ လိုးရင္းက ငယ္ငယ္က သူ႔ဖင္ႀကီးကို တခ်က္တခ်က္ ဇေကာဝိုင္း လွည့္လွည့္ေပးသည္။

ေကာင္းလြန္းသျဖင့္ ေအးလြင္က ငယ္ငယ့္ကို ေက်းဇူးတင္မိ႐ုံသာမက ခ်စ္လည္း ပိုခ်စ္သြားရသည္။ မၾကာခင္မွာပင္ ေအးလြင္၏ လီးအရင္းက ပူလာၿပီး ၿပီးခ်င္လာသျဖင့္ ေအာက္မွေန၍ အားရပါးရ ေကာ့ေကာ့ ေဆာင့္ လိုက္ၿပီး လီးႀကီးထိပ္မွ သုတ္ရည္ေတြ ပန္းထုတ္ပစ္လိုက္သည္။ “ ဖြတ္…ပလြတ္…ႁပြတ္…ျဗစ္…ဒုတ္…ဒုတ္…ဖြတ္…ျဗစ္…ဖြတ္…အား…အား…ငယ္…ငယ္…အား…ဟား…အင္း…” မၿပီးေသးေသာ ငယ္ငယ္က မ်က္လုံးႏွစ္လုံးကို စုံမွိတ္ၿပီး ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ျပတ္လုမတတ္ကိုက္ကာ အံႀကိတ္ၿပီး အားရပါးရ ေဆာင့္ ေဆာင့္လိုးသည္။ “ ျဗစ္…ႁပြတ္…ပလြတ္…ဖြတ္…ဇြတ္…ဖြတ္…ႁပြတ္…ျဗစ္…ျဗစ္…ႁပြတ္…ဖြတ္…ျဗစ္…အား…ဟား…ေကာင္း…ေကာင္းလိုက္တာ…ကိုရယ္…အား…ဟား…အင့္…ျဗစ္…ႁပြတ္ …အား…ခ်စ္…တယ္…ကိုရယ္…ခ်စ္…ခ်စ္…အ…အင့္…အင့္…ျဗစ္…ႁပြတ္…ျဗစ္ …ျဗစ္…အား…ဟား…ရွီး…အင္း…ဟင္း…ဟင္း…” အခ်က္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ အျပင္းအထန္ေဆာင့္ၿပီးေတာ့ ငယ္ငယ္ ခမ်ာ ‘ဟင္း’ ကနဲျဖစ္ကာ ေစာက္ပတ္ဝကို လီးအရင္း မွာတိုး၍ ဖိကပ္လိုက္ၿပီး ေအးလြင္၏ ရင္ဘတ္ေပၚသို႔ ပုံရက္သားေလး က်သြားေလသည္။ေအးလြင္ကေတာ့ ငယ္ငယ္အား ပါကင္ဖြင့္ပြဲတြင္ အားရပါးရ လိုးလိုက္ရသျဖင့္ အေက်နပ္ႀကီးေက်နပ္ကာ ငယ္ငယ္၏ ကိုယ္လုံးေလးကို အတင္းဆြဲဖက္လိုက္ပါေတာ့သည္။ အမွန္ေတာ့ ငယ္ငယ္မွာ အရင္ရည္းစား ထြန္းေမာင္ႏွင့္တုန္းက (၂)ႏွစ္ ေတာင္ျဖစ္ခဲ့ၾကၿပီး ကေလးပင္ ဖ်က္ခ်ခဲ့ရသည္ကို ဒီၿမိဳ႕သို႔ေျပာင္းလာတာ မၾကာေသးေသာ ထြန္းလြင္ တစ္ေယာက္ မသိရွာ ပါေပ။

ေအးလြင္ ဒီေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္တာ (၅)လရွိသြားၿပီျဖစ္သည္။ ေရာက္ရျခင္းအေၾကာင္းရင္းကလည္း မမၾကဴေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ေအးလြင္ႏွင့္ ၾကဴၾကဴေမတို႔က ေမာင္ႏွမေတြျဖစ္သည္။ ဒါေပမယ့္ အရင္းေတြ မဟုတ္ၾကေပ။ ေအးလြင္၏ ဖခင္ႏွင့္ ၾကဴၾကဴေမ၏ မိခင္တို႔ မုဆိုးဖိုႏွင့္ မုဆိုးမ ညားၾကေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ေမာင္ႏွမျဖစ္သြားၾကရျခင္းျဖစ္သည္။ ဒီတုန္းက ေအးလြင္က (၇)ႏွစ္သား၊ ၾကဴၾကဴေမက (၁၃)ႏွစ္ သမီးျဖစ္သည္။ အခုေအးလြင္က အသက္(၁၈)ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္ၿပီး ၾကဴၾကဴေမက အသက္(၂၄)ႏွစ္ ရွိၿပီျဖစ္သည္။ သူတို႔ဇာတိၿမိဳ႕က ဟသၤာတၿမိဳ႕ကျဖစ္သည္။ သူတို႔၏ မိခင္ေရာ ဖခင္ပါ အခုမရွိၾကေတာ့ေပ။ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ၾကၿပီျဖစ္သည္။ ၾကဴၾကဴေမက ရန္ကုန္ရွိ ကုမၸဏီတစ္ခုတြင္ အလုပ္ဝင္လုပ္ေနၿပီး ၾကဴၾကဴေမမွာ အေတာ္ေလးလွပသျဖင့္ ကုမၸဏီမွ လူႀကီးတစ္ေယာက္ႏွင့္ ညႇိခဲ့သည္။ထိုအခါ ၾကဴၾကဴေမကို အလုပ္မွထြက္ခိုင္းၿပီး ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕တြင္ အိမ္ဝယ္၍ လာထားျခင္း ျဖစ္သည္။ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕တြင္က သူတို႔ ကုမၸဏီ၏ စီမံခ်က္လုပ္ငန္းရွိေလေတာ့ ဦးေဇာ္ထြန္းဟုေခၚေသာ ၾကဴၾကဴေမ၏ လူႀကီးက တစ္လတစ္ခါ ေရာက္လာေလ့ရွိတတ္ေလသည္။ ဦးေဇာ္ထြန္းက ၾကဴၾကဴေမတို႔ေမာင္ႏွမကို ဘာမွလိုေလေသးမရွိေအာင္ ထားေပးသည္။ ေမာ္လၿမိဳင္မွ အိမ္ကို ဝယ္တာ ပင္ ၾကဴၾကဴေမ၏ နာမည္ႏွင့္ ဝယ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ဒါေပမယ့္ လိုအပ္ခ်က္ကေတာ့ ၾကဴၾကဴေမထံတြင္ရွိေနသည္။ သူမက အခုမွ အသက္(၂၄)ႏွစ္ပဲ ရွိေသးသည္။ ေသြးသားက အဆူၿဖိဳးဆုံးအ႐ြယ္။

ဒါေပမယ့္ ဦးေဇာ္ထြန္းက တစ္လမွ တစ္ေခါက္ ေလာက္သာ သူမထံ ေရာက္လာသည္။ ေရာက္လာေတာ့လည္း သုံးရက္ေလာက္ပဲေနၿပီး ျပန္သြားသည္။ ဒီေတာ့ ၾကဴၾကဴေမ တစ္ေယာက္ ေသြးသားဆႏၵမ်ား အားရေက်နပ္မႈမရွိေပ။ အခုလည္း ည (၁၁)နာရီထိုးေနၿပီ။ ၾကဴၾကဴေမ အိပ္လို႔မေပ်ာ္ေသး။ ခံရခက္ေသာေဝဒနာကို တႏုံ႔ႏုံ႔ခံစားေနရသည္။ မထူး ပါဘူး။ အိပ္မေပ်ာ္တဲ့အတူတူ ဝတၳဳဖတ္ရင္ေကာင္းမည္ဟု စဥ္းစားၿပီး အိပ္ယာေပၚမွထ၍ ဝတၳဳစာအုပ္ကိုရွာသည္။ မေတြ႕။ ည ေနက ေအးလြင္မ်ား ယူသြားသလား မသိဘူးဟုေတြးမိၿပီး ေအးလြင္ အခန္းထဲသို႔ ဝတၳဳစာအုပ္သြားရွာရန္ ထြက္လာခဲ့သည္။ ေအးလြင္၏ အိပ္ခန္းတံခါးကို ဖြင့္လိုက္ေတာ့ ေအးလြင္က အိပ္ယာေပၚတြင္ ပက္လက္ႀကီး အိပ္ေပ်ာ္ေနသည္ကို လွမ္း၍ ေတြ႕ လိုက္ရသည္။ ၾကဴၾကဴေမ အိပ္ခန္းထဲသို႔ဆက္၍ ဝင္လာၿပီး ဟိုၾကည့္ ဒီၾကည့္ျဖင့္ ဝတၳဳစာအုပ္ကိုရွာသည္။ “ အို…” ၾကဴၾကဴေမ မ်က္လုံးေလးမ်ား ဝိုင္းသြားသည္။ ေအးလြင္၏ ေခါင္းအုံးေဘးတြင္ သူမ၏ စာအုပ္ကို လွမ္းေတြ႕လိုက္ရသည္ သာမက ေအးလြင္၏ခါးမွ ပုဆိုးက ေျပက်၍ ပစၥည္းႀကီးက အတိုင္းသားေပၚေနသည္ကိုပါ ေတြ႕လိုက္ရသည္။ၾကဴၾကဴေမ တစ္ေယာက္ ေအးလြင္ အိပ္ေနေသာ ကုတင္ေဘးသို႔ တိုးကပ္သြားသည္။ ေခါင္းအုံးေဘးမွ စာအုပ္ကို လွမ္း၍ မယူျဖစ္ေသး ဘဲ ေအးလြင္၏ ပစၥည္းႀကီးကို ငုံ႔၍ ၾကည္ေနမိသည္။ သူတို႔ ေမာင္ႏွမ ႏွစ္ေယာက္စလုံး မီးမွိတ္၍ မအိပ္တတ္။ အခန္းထဲတြင္ ႏွစ္ေပမီးေခ်ာင္းက ထိန္လင္းေနေတာ့ ျမင္ကြင္း ေတြ အားလုံးက ရွင္းလင္းေနသည္။

မဲနက္လုံးတစ္ေနေသာ အုႀကီးေပၚတြင္ စင္းစင္းႀကီးျဖစ္ေနေသာ လီးတန္ႀကီးက နည္း နည္းေနာေနာႀကီး မဟုတ္။ သာမန္အေနအထားမွာပင္ အသဲယားစရာႀကီး ျဖစ္ေနေလသည္။ နဂိုကမွ စိတ္ေတြထေနေသာ ၾကဴၾကဴေမ တစ္ေယာက္ သတိလက္လြတ္ျဖစ္သြားကာ ေအးလြင္၏ လီးတန္ႀကီးကို သူမ၏ လက္ေလးတစ္ဖက္ႏွင့္ တုန္တုန္ ယင္ယင္ေလး အသာမ၍ ကိုင္လိုက္မိသည္။ အမွန္ေတာ့ ကုတင္နားသို႔ ၾကဴၾကဴေမ တိုးကပ္လာကတည္းက ေအးလြင္ ႏိုးေနခဲ့တာျဖစ္သည္။ ဒါေပမယ့္ မ်က္လုံးကို မ ဖြင့္ဘဲ အသက္ကိုမွန္မွန္ရႈကာ အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေန ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေလသည္။ လီးႀကီးက ၾကဴၾကဴေမ၏ လက္ထဲေရာက္ သည္ႏွင့္ ေထာင္းကနဲ ေထာင္းကနဲျဖစ္ကာ မာလာသည္။ ၿဗဳံးကနဲ ၾကဴၾကဴေမ လီးတန္ႀကီးကို လႊတ္ခ်လိုက္ၿပီး လွည့္ျပန္ရန္ တြန္႔သြားၿပီးမွ တမ်ိဳးစဥ္းစားမိၿပီး လီးတန္ႀကီးကို ဖြဖြေလး ပြတ္သပ္ေပးသည္။ ေအးလြင္ ႏိုးေနၿပီဆိုသည္ကိုေတာ့ ၾကဴၾကဴေမ က အတတ္သိလိုက္ၿပီးသား ျဖစ္ေလသည္။ ပြတ္သပ္ေပးလိုက္ေတာ့ မတ္ေထာင္၍ တင္းေျပာင္လာေသာ လီးႀကီးက ၾကဴၾကဴေမ၏ လက္တကိုင္ပင္ မဆန္႔ေတာ့ေပ။ လီးႀကီးကို ၾကဴၾကဴေမ အားရပါးရ ဖ်စ္ညႇစ္ၾကည့္သည္။ လီးႀကီးက မၿဖဳံ၊ ပိုၿပီးေတာင္ မာ၍လာသည္။ၾကဴၾကဴေမ၏ ေနာက္ ထပ္ လက္တစ္ဖက္က ေထာင္မတ္၍ ႀကီးခ်င္တိုင္းႀကီးေနေသာ လီးႀကီးဆီသို႔ လွမ္းလိုက္ျပန္သည္။

ၿပီးေတာ့ လီးႀကီးကို ပန္း ေလးတစ္ပြင့္အလား တယုတယ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ကိုင္သည္။ လီးႀကီးမွ တဒိတ္ဒိတ္ေသြးေတြ တိုးေနသည္ကို ၾကဴၾကဴေမ၏ လက္ဖဝါးႏုႏုေလးမွ ထိေတြ႕သိရွိေနရေလသည္။ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ယုယုယယေလး လီးတန္ႀကီးကို ပြတ္ေပးလိုက္ေတာ့ လီးႀကီးက ဆတ္ကနဲ ဆတ္ကနဲ ျဖစ္လာသည္။ ေအးလြင္ ဒီထက္ပိုၿပီး ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ေတာ့ေပ။ ပက္လက္လွန္၍ အိပ္ေနရာမွ ေငါက္ကနဲထထိုင္လိုက္ၿပီး ကုတင္ေဘးမွာ မတ္တပ္ရပ္၍ေနေသာ ၾကဴၾကဴေမ၏ ခႏၶာကိုယ္အေပၚပိုင္းကို အတင္းဆြဲ၍ ဖက္လိုက္ေတာ့သည္။ “ အေမ့…အို…အင့္…မလုပ္နဲ႔…ေလ…ေမာင္ေလး…အို…အို…” သူ႔ေပၚသို႔ ခါးၫႊတ္၍က်လာေသာ ၾကဴၾကဴေမ အား ေအးလြင္က အတင္းႀကဳံးဖက္ၿပီး ပါးႏွစ္ဖက္ကို ဘယ္ျပန္ညာျပန္ နမ္းပစ္ျပန္သည္။ “ ေတာ္…ေတာ္…ေတာ့…ကြယ္…” အလန္႔တၾကားေလသံျဖင့္ ေျပာေနေသာ ၾကဴၾကဴေမ၏ လက္တဖက္က ေအးလြင္၏ လီးႀကီးကို မလႊတ္ ကိုင္ၿမဲကိုင္ထား သည္။ ၾကဴၾကဴေမ ေျပာလိုက္ေတာ့ ေအးလြင္က သူမကို ဖက္ထားေသာ လက္ႏွစ္ဖက္အား ေလွ်ာ့ေပးလိုက္သည္ႏွင့္ ၾကဴၾကဴေမ ေခါင္းေလးေမာ့၍ ခါးကိုျပန္၍ အဆန္႔ ေအးလြင္၏ လက္ႏွစ္ဖက္က ျပန္၍ အတင္းဖက္လိုက္ၿပီး သူမ၏ ဖူးဖူးလုံး လုံး ႏႈတ္ခမ္းေလးအစုံကို အတင္းဆြဲစုပ္ကာ နမ္းပစ္လိုက္သည္။ “ အု…ဟု…အင္း…” ၾကဴၾကဴေမ၏ အသံေတြက ႏႈတ္ဖ်ားမွ ထြက္မလာဘဲ လည္ေခ်ာင္းထဲမွသာ အသံေလးေတြ ထြက္ေနရသည္။ တခဏအ တြင္း ၾကဴၾကဴေမ တစ္ေယာက္ ေအးလြင္၏ အနမ္းေနာက္ပါသြားသည္။

ေအးလြင္ကို မသိမသာေလး တုန္႔ျပန္နမ္းသည္။ ဒီ ေတာ့ စိတ္ေတြရဲလာၿပီျဖစ္ေသာ ေအးလြင္၏ လက္တစ္ဖက္က တထပ္တည္းဝတ္ထားေသာ ဂါဝန္ေအာက္မွ ႏို႔အုံတစ္လုံး ေပၚေရာက္သြားၿပီး ျဖစ္ညႇစ္ ဆုပ္ကိုင္ေနမိသည္။ ႏွစ္ေယာက္စလုံး ရမက္ေသြးေတြက ငယ္ထိပ္ကို ေရာက္ေနၾကၿပီျဖစ္သည္။ ၾကဴၾကဴေမက လီးကိုကိုင္ထားသည့္ လက္အားမလႊတ္ဘဲ က်န္လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ေအးလြင္ကို ဖက္လိုက္သည္။ ႏို႔ကိုင္ ေနေသာ လက္က ႏို႔ႏွစ္လုံးကို တစ္လုံးၿပီး တစ္လုံးေျပာင္း၍ ဆုပ္နယ္ေပးေနသည္။ ၾကဴၾကဴေမ တစ္ေယာက္ ကုတင္ေဘး တြင္ မတ္တပ္ရပ္လ်က္မွ ဒူးေတြမခိုင္ခ်င္ေတာ့ေပ။ ပထမဆုံး ေအးလြင္ကို ဖက္ထားေသာ လက္ကို ၾကဴၾကဴေမက လႊတ္ေပး လိုက္သည္။ ဒုတိယ ေအးလြင္၏ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာၾကားမွ သူမ၏ ႏႈတ္ခမ္းကို ႁပြတ္ကနဲ ေနေအာင္ ဆြဲခြာ၍ ယူလိုက္သည္။ “ ေတာ္ၿပီ…ေမာင္ေလး…မမ သြား…ေတာ့မယ္…” စကားလည္းဆုံးေရာ လီးေပၚမွ လက္ကိုဖယ္ကာ ၾကဴၾကဴေမ တစ္ေယာက္ ေနာက္သို႔လွည့္ၿပီး အခန္းထဲမွ ထြက္သြား ေလေတာ့သည္။ အစေတာ့ ေအးလြင္က သူ၏ အနားမွ ထြက္ခြာသြားေသာ ၾကဴၾကဴေမ၏ ေက်ာျပင္ကို နားမလည္ႏိုင္စြာျဖင့္ ၾကည့္လိုက္မိသည္။ ေနာက္ သူ႔မ်က္လုံးမ်ားက တလႈပ္လႈပ္ခါရမ္းသြားေသာ ၾကဴၾကဴေမ၏ တင္သားႀကီးေတြဆီ ေရာက္သြား ၿပီး တခ်က္မွ်ၿပဳံးလိုက္ရာမွ ေအးလြင္ တစ္ေယာက္ ကုတင္ေပၚမွ ခုန္ဆင္းလိုက္ၿပီး ပုဆိုးကို ျဖန္႔ဝတ္လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ ကိုယ္ေပၚမွ ရွပ္အက်ႌကို ခြၽတ္၍ ကုတင္ေပၚတင္လိုက္ၿပီး သူ၏ အိပ္ခန္းအျပင္သို႔ ထြက္လိုက္ေလသည္။

အိပ္ခန္းအျပင္ေရာက္လို႔ ၾကဴၾကဴေမ၏ အိပ္ခန္းဆီလွမ္းၿပီးၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပိတ္ထားေသာ အိပ္ခန္းတံခါးကို ေတြ႕လိုက္ ရသည္ႏွင့္ ေအးလြင္ မ်က္ႏွာပ်က္သြားသည္။ ဒါေပမယ့္ ေအးလြင္ ေနာက္သို႔ မဆုတ္ပါ။ ပုဆိုးထဲမွ ေတာင္မတ္ေနဆဲျဖစ္ ေသာ လီးတန္ႀကီးကို ပုဆိုးေပၚမွ ဆုပ္ကိုင္လိုက္ၿပီး လက္ကို ခ်က္ျခင္းလႊတ္၍ ေအးလြင္ ေရွ႕တိုးလာခဲ့သည္။ ၾကဴၾကဴေမ၏ အိပ္ခန္းတံခါးေရွ႕ေရာက္ေတာ့ မဝံ့မရဲစိတ္ျဖင့္ အိပ္ခန္းတံခါးကို လက္ဖဝါးျဖင့္ အသာေလး တြန္းၾကည့္သည္။ ေအးလြင္ မ်က္ ႏွာ ၿပဳံးေယာင္သန္းသြားသည္။ အိပ္ခန္းတံခါးက ေျဖးေျဖးေလးဟ၍ သြားသည္။ အထဲသို႔ ၿဗဳံးကနဲ မဝင္ေသးဘဲ တံခါးဟသြားေသာ ေနရာမွ ေန၍ အထဲ သို႔ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္သည္။ ၾကဴၾကဴေမ တစ္ေယာက္ ႏွစ္ေယာက္အိပ္ကုတင္ႀကီးေပၚတြင္ တေစာင္းေလးလွဲ၍ ေနသည္။ တံခါးဖက္ကို ေက်ာေပးထားေတာ့ စြင့္ကားေသာ ၾကဴၾကဴေမ၏ တင္သားႀကီးေတြက ေအးလြင္ မ်က္လုံးထဲတြင္ အထင္းသား ျမင္ေနသည္။ နဂိုက ေျခသလုံးေလာက္ရွိေသာ ဂါဝန္ေအာက္နားစက ယခု ဒူးေခါင္းအထက္ေပါင္ဖ်ားထိေရာက္ေနေတာ့ ဝင္းဝါေသာ ေျခသလုံးသား လွလွေလးက မီးေရာင္ေအာက္မွ ေအးလြင္ကို မ်က္စပစ္ျပေနသည္။ သူ႔ဖက္သို႔ ေက်ာေပးတေစာင္းလွဲေန ေသာ ၾကဴၾကဴေမကို တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ရင္း ေအးလြင္ တစ္ေယာက္ ရင္ေတြ တဒိန္းဒိန္းခုန္လာသည္။

ေအးလြင္၏ ေျခတစ္ဖက္ က အမွတ္တမဲ့ အခန္းထဲသို႔ လွမ္းလိုက္မိရာမွစ၍ ေအးလြင္ တစ္ေယာက္ ဟေနေသာ တံခါးကို ထပ္မံ၍တြန္းဖြင့္ကာ ၾကဴၾကဴေမ၏ အိပ္ခန္းထဲသို႔ ဝင္လာခဲ့ေလသည္။ ကုတင္ေဘး ကပ္မိေတာ့ သူ႔ေျခလွမ္းကိုရပ္ကာ ကုတင္ေပၚမွ ပန္းပု႐ုပ္အ လား အခ်ိဳးအဆစ္က်န၍ ရင္ခုန္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ လွေနေသာ ၾကဴၾကဴေမ ကို ေငးစိုက္ၾကည့္ရင္း ေအးလြင္ ကုတင္ေပၚသို႔ ဒူးေထာက္တက္လိုက္သည္။ ႏွစ္ေယာက္အိပ္ကုတင္ႀကီးက ၿငိမ့္ကနဲ ျဖစ္သြားေပမယ့္ ၾကဴၾကဴေမက လွည့္၍မွ် မၾကည့္ေပ။ ေအးလြင္က ကုတင္ေပၚ ေရာက္သည္ႏွင့္ ၾကဴၾကဴေမ၏ ကိုယ္လုံးေလးကို ငုံ႔၍ဖက္ၿပီး ပက္လက္ဆြဲလွန္သည္။ ပက္လက္ေလးျဖစ္သြားေသာ ၾကဴၾကဴေမ က မ်က္လုံးအစုံကို မဖြင့္။ မွိတ္ထားဆဲျဖစ္သည္။ ဒါေပမယ့္ သူမ၏ ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြက ဖြင့္ဟ၍လာသည္။ “ ေမာင္ေလးလား…မမ အိပ္ခ်င္ၿပီကြာ…သြားအိပ္ေတာ့…” ၾကဴၾကဴေမ ေျပာလိုက္ေသာ စကားကို လုံးေစ့ပတ္ေစ့ ေအးလြင္ ၾကားမၾကား မသိပါ။ စကားေျပာလာေသာ ၾကဴၾကဴေမ၏ ႏႈတ္ခမ္းအစုံကို ဆြဲစုပ္၍ နမ္းပစ္ရင္း သူမကိုယ္လုံးေလးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဖက္ထားလိုက္သည္။ ေအးလြင္က နမ္းလိုက္ ေတာ့ ၾကဴၾကဴေမ၏ တုန္႔ျပန္အနမ္းက ခ်က္ျခင္း တန္ျပန္လာသည္။ အားရပါးရ စုပ္နမ္းရင္း လက္အစုံက ၾကဴၾကဴေမ၏ တကိုယ္လုံးကို အႏွံ႔ေလွ်ာက္၍ ပြတ္ေနသည္။ ေအးလြင္ သူ႔စိတ္သူ မထိန္းႏိုင္ေတာ့ေပ။ မ်က္ႏွာခ်င္းခြာလိုက္ၿပီး ခါးတဆစ္ ခ်ိဳးထိုင္လိုက္ကာ ၾကဴၾကဴေမ၏ ပုခုံးႏွစ္ဖက္ေပၚတြင္ ရွိေသာ ဂါဝန္သိုင္းႀကိဳးကို ေဘးတဖက္တခ်က္စီရွိ လက္ေမာင္းမ်ားဆီ သို႔ ဆြဲ၍ခ်သည္။

ၾကဴၾကဴေမ၏ မ်က္လုံးေလးမ်ား ပြင့္လာသည္။ ညႇိဳ႕မ်က္လုံးႀကီးေတြႏွင့္ ေအးလြင္ကို ၾကည့္သည္။ “ ေမာင္ေလးရယ္…သူမ်ားေတြ သိရင္…မေကာင္းပါဘူးကြာ…” ေျပာလည္းေျပာ ဘယ္ဖက္လက္ကို ဆြဲတင္၍ ဂါဝန္သိုင္းႀကိဳးတဖက္ကို ခြၽတ္ေပးလိုက္သည္။ “ ဘယ္သူသိမွာလဲ မမရာ…ေမာင္ေလးနဲ႔ မမ ႏွစ္ေယာက္ထဲရွိတာပဲဟာ…” “ ကြၽတ္…ခက္တာဘဲကြာ…” ၾကဴၾကဴေမ၏ မ်က္လုံးေလးမ်ား ျပန္၍မွိတ္သြားၿပီး ညာဖက္လက္ကို ဆြဲတင္၍ ညာဖက္လက္ေမာင္းေပၚရွိ ဂါဝန္သိုင္းႀကိဳး ကို ခြၽတ္ေပးလိုက္ျပန္သည္။ ေအးလြင္ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ သူမ၏ ဂါဝန္ကို ခါးဆီသို႔ဆြဲခ်လိုက္ေတာ့ ေပါက္စီအ႐ြယ္ ႏို႔ေလးႏွစ္ လုံးက ထင္းကနဲ ေပၚလာရာ ေအးလြင္က ငုံ႔၍ စို႔ေတာ့သည္။ ကိုယ္လုံးေလးကိုလည္း လႈပ္ကနဲလုပ္၍ ရင္ဘတ္ေလးကို ေကာ့တင္ေပးရင္း သူမ၏ လက္တဖက္က ေအးလြင္၏ ေက်ာျပင္ႀကီးေပၚေရာက္လာၿပီး ဖက္လိုက္သည္။ ႏို႔စို႔ရင္း ေအးလြင္၏ လက္တစ္ဖက္က သူမ၏ ခႏၶာကိုယ္ခါးေအာက္ပိုင္းတစ္ခုလုံးကို ေပါင္တန္ႀကီးေတြပါမက်န္ေအာင္ ပြတ္သပ္ေပးသည္။ ထိုသို႔ပြတ္သပ္ရင္း ဂါဝန္ကိုလည္း ခါးဆီသို႔ ဆြဲဆြဲတင္သည္။ တစ္လုံးၿပီး တစ္လုံး စို႔ေနေသာ ေအးလြင္ ေၾကာင့္ ႏို႔သီးေလးေတြ ေထာင္ထလာ႐ုံမွ်မက ႏို႔အုံေဖြးေဖြးေလးမ်ားပါ နီရဲလာသည္။ “ အင္း…အင္း…ေမာင္ေလး…ဟင္း…ဟင္း…” ၿငီးသံေလးျပဳရင္း ၾကဴၾကဴေမ၏ ေခါင္းေလး ဘယ္ညာခါယမ္းသြားသည္။ ေအးလြင္က သူ႔မ်က္ႏွာကို ၾကဴၾကဴေမ၏ ရင္ ဘတ္ ေပၚမွ ဖယ္လိုက္သည္။ ေအးလြင္၏ တရႉးရႉးျဖစ္ေနေသာ အသက္ရႉသံက အိပ္ခန္းထဲတြင္ လႊမ္းမိုး၍ေနသည္။ သူက ၾကဴၾကဴေမ၏ ေအာက္ပိုင္းကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူဆြဲတင္ထားေသာ ဂါဝန္ေအာက္နားစက ေပါင္ရင္းသို႔ ေရာက္ေနၿပီျဖစ္ သည္။

ေစာက္ဖုတ္အုံကို မျမင္ရေသး။ ေအးလြင္ သူမ၏ေဘးတြင္ ဒူးေထာက္ထိုင္လိုက္ၿပီး ၾကဴၾကဴေမ၏ မ်က္ႏွာကို လွမ္း ၾကည့္လိုက္သည္။ မ်က္လုံးႏွစ္လုံးက မွိတ္ထားဆဲျဖစ္သည္။ “ မမၾကဴ…ဒီမွာၾကည့္စမ္း…” ၾကဴၾကဴေမ မ်က္လုံးဖြင့္၍အၾကည့္ သူက ပုဆိုးကို ခြၽတ္ခ်လိုက္ေတာ့ လီးတန္ႀကီးက လႈပ္ရမ္း၍ ထြက္ေပၚလာသည္။ “ မမ ကို…ခ်စ္မယ့္ ဟာႀကီးေလ…” “ မင္းကလဲကြာ…ဘာေတြ…ေျပာမွန္းမသိဘူး…ဟင္း…” ၾကဴၾကဴေမ စကားမပီေတာ့…လက္က လီးကိုလွမ္း၍ ဖြဖြေလး ဆုပ္လိုက္သည္။ လီးႀကီးကို မက္ေမာစြာ ၾကည့္မိေနေသာ ၾကဴၾကဴေမ ေတြးမိသည္။ ေကာင္ေလးက ငယ္သာငယ္သည္ သူ႔လီးက ဦးေဇာ္ထြန္း လီးထက္ပင္ ပိုရွည္ပိုတုတ္ၿပီး ပိုႀကီးေန သည္။ ၾကဴၾကဴေမ သေဘာက် ေက်နပ္မိသည္။ ေတြးရင္း ၾကဴၾကဴေမက ဂါဝန္ကို ဖင္ႂကြ၍ ခါးဆီသို႔ဆြဲတင္ေပးၿပီး တပါ တည္း ဒူးႏွစ္လုံးကို ဆြဲ၍ ေထာင္လိုက္သည္။ ထြက္ေပၚလာေသာ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးက နည္းတာႀကီး မဟုတ္။ အေမႊးနက္ေတြ ထူထပ္စြာ ေပါက္ေနၿပီး အရမ္းႀကီးကို ခုံးထေနသည္။ ေအးလြင္ ပုဆိုးကို ခြၽတ္လိုက္ၿပီးျဖစ္၍ ဝတ္လစ္စလစ္ျဖစ္သြားရသည့္နည္းတူ ၾကဴၾကဴေမမွာလည္း ကိုယ္ေပၚ ရွိ ဂါဝန္ပါးေလးမွာ ခါးတြင္သာ စုတင္ေနၿပီျဖစ္၍ တကိုယ္လုံး ဝတ္လစ္စလစ္ျဖစ္ကာ အသားေလးေတြက ဝင္းဝင္းဝါဝါေလး ေတြျဖစ္လွ်က္ လွခ်င္တိုင္း လွေနေလသည္။ ေအးလြင္က ၾကဴၾကဴေမ၏ ေျခရင္းဖက္သို႔ ေ႐ႊ႕ကာ ဒူးေထာက္ေနရာယူလိုက္ေတာ့ ၾကဴၾကဴေမက ဒူးႏွစ္လုံးကို သူမဗိုက္ ေပၚသို႔ မတင္ကာ ေကြးလိုက္သည္။ တစ္တီတူးမေလးတစ္ေကာင္လို ျဖစ္သြားသည္။ ေအးလြင္ ဒူးေထာက္ေနရာယူရင္း ငုံ႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေဖါင္းထ ထူအမ္းေနေသာ ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းႀကီးႏွစ္ခုၾကားမွ အရည္ေလးေတြက စို႔၍ထြက္ေနသည္။ ေအးလြင္ လီးကိုေတ့ၿပီး တစ္ခါတည္း ေဆာင့္၍ လိုးသြင္းပစ္လိုက္သည္။ “ ျဗစ္…ျဗစ္…ဒုတ္…အား…အင္း…အတင္းႀကီး…ပဲကြယ္…” လီးက တဆုံးဝင္သြားသည္။ “ မမက လွေတာ့…စိတ္ မထိန္းႏိုင္လို႔ပါ…” “ ဟြန္း…ခုမွ…” မ်က္ေစာင္းေလးထိုး၍ ေျပာရင္း လီးကို ေစာက္ပတ္ျဖင့္ တစ္ခ်က္ညႇစ္လိုက္သည္။

ညႇစ္အားေကာင္း၍ လက္ႏွင့္ အတင္း ဆြဲညႇစ္လိုက္သလို ခံစားလိုက္ရၿပီး ေအးလြင္၏ စိတ္ေတြက ေထာင္းကနဲထသြားသည္။ ေအးလြင္ သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္ကို ၾကဴၾကဴေမ၏ ေကြးတင္ထားေသာေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ေဘး တဖက္တခ်က္ဆီမွ ေရွ႕သို႔လွမ္း၍ ႏို႔အုံႏွစ္လုံးကို ကိုင္၍ ဆြဲ သည္။ ၿပီးေတာ့ ႏို႔သီးေလးေတြကို ေခ်၍ေပးသည္။ ဒီလိုလုပ္ရင္း ေစာက္ဖုတ္ထဲသို႔ တဆုံးဝင္ေနေသာ သူ႔လီးႀကီးကို ေျဖးေျဖးေလး ႏွဲ႔ႏွဲ႔ေပးသည္။ ခဏအတြင္း ေစာက္ေရ ေတြက ထပ္မံ၍ ထြက္လာသည္။ ၿပီးေတာ့ ၾကဴၾကဴေမ တစ္ေယာက္ အသက္ကို ဟင္းကနဲ ဟင္းကနဲ ျပင္းထန္စြာ ရႉ၍လာ သည္။ ေအးလြင္က မလိုးေသးဘဲ ထိုနည္းအတိုင္းဆက္၍ လုပ္ေပးသည္။ ၾကဴၾကဴေမ အားမလို အားမရျဖစ္လာၿပီး လီးႀကီးကို ေစာက္ဖုတ္ျဖင့္ ညႇစ္ညႇစ္ေပးသည္။ “ ဟင္း…ဟင္း…ေမာင္ေလးရယ္…ေတာ္ေတာ့ကြာ…မမ..မ ေန တတ္ေတာ့ဘူး…” “ ဘာလုပ္ရမွာလဲ…မမ…လီးႀကီးကို ခြၽတ္လိုက္ရမွာလား…ဒါမွမဟုတ္…လိုးရမွာလား…” “ ကြၽတ္…မင္း…သိပ္ၿပီး အႏိုင္က်င့္တာပဲ…” “ ဒါဆို…လီးကို ခြၽတ္လိုက္မယ္…” ေအးလြင္က တကယ္ပင္လီးကို ခြၽတ္ေတာ့မည့္ပုံျဖင့္ ေစာက္ေခါင္းထဲ တဆုံးဝင္ေနေသာ လီးကို ေျဖးေျဖးေလး ဆြဲထုတ္ သည္။ “ အို…မဟုတ္ဘူး…မဟုတ္ဘူး…” ၾကဴၾကဴေမ ကမန္းကတန္း ေျပာသည္။ “ ဒါဆို…ဘာလုပ္ရမွာလဲ…ျမန္ျမန္ေျပာေလ…လီးက တဝက္ထြက္ေနၿပီ…” “ ကဲ…ဒီေလာက္ေတာင္ ၾကားခ်င္ေန…လိုးကြာ…လိုး…လိုး…နာနာသာလိုး…” ေအးလြင္ ၿပဳံးလိုက္ၿပီး အျပင္သို႔တဝက္ေလာက္ ထြက္ေနေသာ သူ႔လီးကို တခါထဲ ေဆာင့္၍ လိုးသြင္းလိုက္သည္။

“ လိုးၿပီ…မမ ေရ…လိုးၿပီ…ျဗစ္…ဖြတ္…ဒုတ္…ျဗစ္…ဖြတ္…ျဗစ္…ျဗစ္…” “ ဟင္း…အင္း…အင့္…အင့္…” ေအးလြင္က ပယ္ပယ္နယ္နယ္ႀကီးကို အားရပါးရႀကီး ေဆာင့္ေဆာင့္လိုးပစ္သည္။ ၾကဴၾကဴေမကလည္း ခါးကို အားျပဳ၍ ေအာက္မွေန၍ ေကာ့ေကာ့ေပးသည္။ဟင္း…ဟင္း…ေကာင္းလား…ေမာင္ေလး…” “ သိပ္ေကာင္းတာပဲ မမရာ…မမေရာ ဟင္…” “ မင္း…လိုပဲ…” ေအးလြင္ ခပ္သြက္သြက္ႀကီးကို ေကာင္းေကာင္းလိုးေနသည္။ ၾကဴၾကဴေမ၏ လက္တစ္ဖက္က သူ႔ႏို႔ေတြကို ကိုင္ထား ေသာ ေအးလြင္၏ လက္ဖ်ံတစ္ဖက္ကို လာကိုင္ကာ အားမလို အားမရျဖင့္ ဆုပ္ညႇစ္သည္။ ေစာက္ရည္ေတြက မတရားႀကီး ႐ႊဲနစ္၍ ထြက္လာၾကသည္။ “ ဖြတ္…ဖြတ္…ပလြတ္…ႁပြတ္…ျဗစ္…ဖြတ္…ျဗစ္…ဟင္း…ေမွာက္ခ်လိုက္…မမေပၚကို…ေမွာက္ခ်လိုက္…” ၾကဴၾကဴေမက အသဲအသန္ေျပာရင္း သူမဗိုက္ေပၚေကြးတင္ထားေသာ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို ကားေပးလိုက္သည္။ ေအးလြင္က သူမအေပၚသို႔ ေမွာက္ခ်လိုက္ေတာ့ ၾကဴၾကဴေမ၏ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းက ေအးလြင္၏ ခါးကို ညႇပ္၍ ခ်ိတ္ တင္လိုက္သည္။ “ ဖြတ္…ပလြတ္…ဖြတ္…ပလြတ္…ျဗစ္…ျဗစ္…ႁပြတ္…ျဗစ္…အင့္…အင့္…အင့္…ႏို႔ေတြစို႔ေပး…အင္း…ဟင္း…အား…” ေအးလြင္က ႏို႔တစ္လုံးကို ဆြဲစို႔လိုက္ရင္း အဆက္မျပတ္ ေကာ့၍ လိုးသည္။ ၾကဴၾကဴေမ တစ္ေယာက္ မ်က္လုံးမဖြင့္ ေတာ့ဘဲ တဟင္းဟင္းျဖစ္ကာ ေအးလြင္၏ ေက်ာျပင္ႀကီးကို ဖက္၍ထားသည္။ ဟင္း…အင္း…အင္း…ေဆာင့္….အား…ေဆာင့္…ေဆာင့္စမ္းပါ…နာ နာ ေဆာင့္ စမ္း ပါ…ေမာင္…ရယ္…အား…ဟား…အင္း…ဟင္း…ဟင္း…” ဒီေလာက္ေဆာင့္ေနသည့္ၾကားမွ ထပ္၍ ေဆာင့္ခိုင္းေနပုံေထာက္ေတာ့ ၾကဴၾကဴေမ ၿပီးခ်င္လာၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သတိထား မိလိုက္သည္။

ဒါေၾကာင့္ ေအးလြင္က အားသြန္၍ ေဆာင့္ ေဆာင့္ လိုးပစ္လိုက္သည္။ အား…ဟား…အင္း…ဟင္း…ေကာင္းလိုက္တာ… ေမာင္ရယ္…အား…ဟား…ေဆာင့္…ေဆာင့္…အင့္…အ…ဟ…သိပ္ခ်စ္တယ္…ေမာင္ရယ္…အား…ဟင္း……အ…အ…ၿပီး…ၿပီး…မမ…ၿပီးေတာ့မယ္…အ…ရွီး…ၿပီး…ၿပီး…အား…ဟား…” “ မမ…အား…အင္း…ေကာင္းလိုက္တာ…မမ ရာ…အား…ဟ…အား…အား…သိပ္…ခ်စ္တယ္… မမရယ္…အား…အင္း…ဟင္း…က်ေနာ္ လည္း…ၿပီး…ေတာ့မယ္… မမ…အင့္…အင့္…အင့္ၿပီး…ၿပီး… အား…ဟင္း…ဟင္း…” ေအးလြင္က အေပၚက အားရပါးရ ေဆာင့္ေပးသလို ၾကဴၾကဴေမကလည္း ေအာက္မွေန၍ အားရပါးရ ေကာ့ေကာ့ၿပီး ပင့္ေဆာင့္ေပးလိုက္ရာ အခ်က္ (၅၀)ေလာက္ တက္ညီလက္ညီ ေဆာင့္ လိုက္ေသာအခါတြင္ေတာ့ တဟင္းဟင္း တအီးအီး ၿငီးရင္း ၾကဴၾကဴေမက ေအးလြင္၏ လီးတန္ႀကီးအား ေစာက္ပတ္အတြင္းသားမ်ားျဖင့္ အားပါးတရဖ်စ္ညႇစ္ရင္း ၿပီးသြားသလို ေအးလြင္ကလည္း ၾကဴၾကဴေမ၏ အားေကာင္းလွေသာ ေစာက္ပတ္ညႇစ္အားေၾကာင့္ မထိန္းႏိုင္ေတာ့ပဲ လီးထိပ္ဖူးႀကီးအား ၾကဴၾကဴေမ၏ ေစာက္ပတ္ထဲသို႔ ဖိသြင္းထိုးစိုက္၍ သုတ္ရည္မ်ားကို တျဗစ္ျဗစ္ ပန္းထုတ္ရင္း ႏွစ္ေယာက္သား ၿပိဳင္တူၿပီးသြား ၾကေလေတာ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ေတာ့ ေအးလြင္က သူ႔အခန္းတြင္ မအိပ္ေတာ့ဘဲ ၾကဴၾကဴေမႏွင့္အတူ ညစဥ္သြား၍ အိပ္ေလသည္။ ဦးေဇာ္ထြန္း ေရာက္လာေသာေန႔မ်ားတြင္ေတာ့ ေအးလြင္မွာ သူ႔အခန္းသူျပန္၍ အိပ္ရင္း ခ်စ္ခရီး ဆက္ခဲ့ေလေတာ့သည္ ……… ၿပီးပါၿပီ။