အခ်စ္

မရွိလွ်င္မျဖစ္

နင္ကလဲ ေမာေနၿပီလား၊ လုပ္ပါအုံးဟ၊ ငါဒီမွာေကာင္းတုန္း လုပ္ေနရင္း တန္းလမ္း သူ႔ကိုယ္ေပၚပိက်လာေသာ ကိုရဲေနာင္ကို လွမ္းဖက္ရင္း ခင္မာရီကေျပာလိုက္သည္။ ခု ေနာက္ပိုင္း ခင္မာရီ ႏွင့္ သူ ဒီကိစၥ အေပးအယူ တည့္ေနသည္။ သူ႔ မိန္းမႏွင့္ လားလားမွ မတူ။ ခင္မာရီက ဒီကိစၥ စိတ္ပါသည္။ သူႏွင့္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ရွိသည္။ ဒါကို ကိုရဲေနာင္ကလဲ ႀကိဳက္သည္။ သူ႔ မိန္းမဆီက မရသည့္ အရာကို ခင္မာရီဆီမွ အျပည့္အဝ ရေနသည္။ “ေမာတယ္ဟ၊ ငါဒီမွာ မနားတမ္းလုပ္ေနတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ၊ ေသေရာေပါ့၊ ခန နားအုံးမယ္ဟာ၊ နင္မေစာင့္ႏိုင္ရင္ ငါ့ အေပၚက တက္လုပ္” ကိုရဲေနာင္က ျပန္ေျပာသည့္ ေလသံကိုက ေမာသံေပါက္ေနသည္။ မေမာခံႏိုင္႐ိုးလား၊ ေအာက္က […]

အခ်စ္

အေပးအယူမၽွစြာ

ကရင္ျပည္နယ္ ဝင္းႀကံေက်းရြာမွာ လယ္သူေဌး ကိုၿငိမ္းခ်မ္းနဲ႔ ရြာရဲ့ကြမ္းေတာင္ကိုင္မၾကဴ ၾကဴ ေမႊး တို့ မဂၤလာပြဲေလး စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပေနပါေတာ့တယ္ ခ်စ္လြန္းလို့ ေရႊ ေငြေၾကးနဲ႔ၾကဴ ၾကဴ ေမႊး ကို မိဘေတြဆီ နားေဖာက္ၿပီး ကိုၿငိမ္းခ်မ္း တင္ေတာင္းလက္ထပ္ခဲ့ေသာ မဂၤလာပြဲေလးတစ္ခုျဖစ္ပါေတာ့တယ္ ရြာဓေလ့ အရက္ဝိုင္းေလးနဲ႔ အသိမိတ္ေဆြ ေဘာ္ဒါသူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ျပဳစုေပးလိုက္ၿပီးေနာက္ ည 9 နာရီေလာက္ၾကေတာ့ က်ေနာ္ၿငိမ္းခ်မ္း ေဘာ္ဒါအားလုံးကိုႏွုတ္ဆတ္လိုက္ၿပီးေနာက္ ကိုေအာင္ေမာင္း ေျပာေလ ၿငိမ္ခ်မ္း က်ေနာ္ ေဘာ္ဒါေတြေသာက္နိုင္သေလာက္ အရက္အႀကိဳက္ လုပ္ေပးလိုက္ ႀကိဳက္တာမွာပါေစ အကုန္လုပ္ေပးလိုက္ေနာ္ ကိုေအာင္ေမာင္း စားေသာက္ထားသမၽွအကုန္မွတ္ထားလိုက္ေနာ္ က်ေနာ္ မနက္ ပိုက္ဆံအကုန္လာရွင္းေပးေနာ္ အဲတာေျပာခ်င္လို့ပါ ကိုေအာင္ေမာင္း ရပါတယ္ ၿငိမ္းခ်မ္း စိတ္ခ် အကုန္လိုေလေသးမရွိေအာင္ ငါစီစဥ္ေပးလိုက္ပါ့မယ္ မင္းသာ ဒီည […]

အခ်စ္

မမကအေႂကြပန္း

ဟာ! ရင္ထဲမွာ ထြက္လာတဲ့ အသံပါ။ အျပင္ေတာ့ ထြက္မလာဘူး။ ျမင္ရတဲ့ျမင္ကြင္း အူေတြ သဲေတြ ေျဗာင္းဆန္ သြားတယ္။ မမသီတာရယ္ေလ အေျပးအလြြား ေရာက္လာၿပီး က်ေနာ့္ေရွ႕ တည့္တည့္မွာ ထဘီလွန္ ပင္တီ ေအာက္ဆြဲခ်လို႔ ဘယ္ခ်ိန္ထဲက ေအာင့္ထားမွန္း မသိတဲ့ ဆီးေတြကို တေျဖာေျဖာ ျမည္ေအာင္ ပန္းခ်ေနတာ။ ေႏြမို႔ ပူတယ္ ဆိုၿပီး ေန႔ခင္းအခ်ိန္ အိမ္ေနာက္က ပိေတာက္ပင္ရိပ္မွာ ႀကိမ္ပက္လက္ ကုလားထိုင္ေလး ကို စံပါယ္႐ုံေလးေတြၾကား ခ်ၿပီး ဇိမ္က်ေနတုန္း ဖတ္ဖတ္ ဖတ္ဖတ္ ဆိုတဲ့ ေျပးလာတဲ့ ဖိနပ္သံ အဆုံး က်ေနာ့္ညာဘက္ ၅ ေပေလာက္ အကြာ စံပါယ္႐ုံေဘးကို မမသီတာ တစ္ေယာက္ အထက္က ေျပာခဲ့သလို အႏၲရာယ္ ကိစၥ […]

အခ်စ္

အညွာလြယ္သူ

ကလင္…ကလင္…ကလင္…ကလင္ အလုပ္တက္ဘဲလ္သံနဲ႔အတူ လုပ္ငန္းခြင္သို႔ အေျပးေလးလွမ္း ဝင္ခဲ့ၿပီး တေန႔တာအလုပ္ခြင္ကိုစတင္လိုက္ပါသည္။ ေအာ္ေမ့ေနလို႔ က်ေနာ့္နာမည္နဲ႔ မိတ္လိုက္ အဲေလ မိတ္ဆက္ေပးရဦးမွာပဲ က်ေနာ္နာမည္က ‘မိုးမခ’ ခင္မင္သူအမ်ားစုကေတာ့ ကိုမိုးပဲေခၚၾကတာေပါ့ သခ်ာနၤဲ့ေက်ာင္းၿပီးထားၿပီး ေရသန႔္စက္ ႐ုံေလးတခုမွာ လခစား ဝန္ထမ္းေလးတဦးေပါ့ဗ်ာ……… ဒီအလုပ္မွာက်ေနာ္လုပ္တာ၅ႏွစ္ေလာက္ေတာ့ရွိၿပီ ဒါေပမဲ့ စြန္ေတာ့မစြန္ေသးဘူး (ႂကြားတာ)… ဒီေန႔ေတာ့အလုပ္သမားလိုအပ္ခ်က္အရ အင္တာဗ်ဴးေခၚထားလို႔စက္႐ုံအျပင္မွာပြဲေတာ္ႀကီးျဖစ္ ေနၿပီေလ မန္ေနဂ်ာကဗ်ဴး ကိုယ္ကဘူးေပါ့ ဟဟ အဲေျပာရင္းနဲ႔ ခ်ာတိတ္ေလးတေဘြ ႐ုံးခန္း ထဲဝင္လာၿပီး မန္ေနဂ်ာႀကီးကစေမးေနပါၿပီ………’သမီးနာမည္က’……’သႏၲာ ပါဆရာ’……’သမီးအသက္က ၁ရႏွစ္ပဲရွိေသးတာပဲ……ေက်ာင္းဆက္မတက္ပဲဘာလို႔အလုပ္လာလုပ္တာလဲ’ ……’သမီးက အဖြားနဲ႔ေနရတာပါ ဆရာ…အလုပ္မလုပ္ရင္အဆင္မေျပေတာ့လို႔ အိမ္နားကအေဒၚ တေယာက္က။

အခ်စ္

ေဆးအစြမ္း

တေကာင္ႂကြက္ ျဖစ္သည့္ ကိုကိုေလး ႐ြာမွ ေျခာက္လေက်ာ္ၾကာ ေပ်ာက္သြားသည္ကို ဘယ္သူမွ သတိမထားလိုက္မိေပ။ ထို႔အတူ ႐ြာသို႔ ျပန္ေရာက္လာသည္ကိုလည္း သတိထားမိသူ မရွိ။ ခံကုန္း႐ြာကလည္း အိမ္ေျခ တစ္ေထာင္နီးပါး ရွိရာ တေယာက္နဲ႔ တေယာက္သိပ္မသိၾက။ ႐ြာက ၿမိဳ႕နီးပါး ျဖစ္ေနသလို သူ႔စီးပြား ကိုယ့္စီးပြားကိုသာ ဂ႐ုစိုက္ေနၾကသည္။ စီးပြားေရးကို အေရးထားၾကလြန္းသည့္အထဲတြင္ ကိုကိုေလး၏ ဦးေလးလည္း ပါသည္။ ထို႔အတူ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အိမ္တြင္ ၾကည့္႐ြဳေစာင့္ေရွာက္ထားသျဖင့္ လူပ်ိဳေပါက္ ျဖစ္ေနသည္ကိုလည္း သူ႔ဦးေလးက သူ႔ကို သတိမထားမိပဲ ျဖစ္ေနသည္။ အဆိုးဆုံးမွာ သူ႔ဦးေလးသည္ သူ႔မိန္းမကို လွစ္တိုင္း ေမ်ာ့ေနေအာင္ လိုးေနသည္ကိုလည္း သတိမထားမိ။ ေယာက္်ားဆိုသည္မ်ိဳးကလည္း လိုးရပါမ်ားလာေတာ့ ကိုယ့္မိန္းမကိုပင္ ႐ိုးတတ္သည့္အမ်ိဳးမို႔ ကိုကိုေလးတေယာက္ အန္တီမိုးကို ေျခာက္လေက်ာ္ၾကာ လိုးလာသျဖင့္ […]

အခ်စ္

ေကာင္းေနပါျပီဆို

ကြၽန္ေတာ္ေက်ာင္းၿပီးကတည္းကဘာအ လုပ္အကိုင္ကလဲမရွိေတာ့အၿမဲဆူးခံေနရတာေလဒါေတြကိုအေျပာမခံခ်င္တာကတစ္ ပိုင္းကေလကလင္တာနဲ႔အိမ္ကကားေနာက္လိုက္ခိုင္းတာကိုလက္ခံၿပီးလိုက္ရတာေပါ့ဗ်ာပထမဆုံးေန႔အေဝးေျပးကားလမ္းေပၚေရာက္ေတာ့ေရာင္ခ်ာခ်ာနဲ႔လူ အေပါ့ဗ်ာခိုင္တာလုပ္ေပးရတာေပါ့အဲ့ေန႔မွာဇတ္လမ္းစတတာပဲဗ််ာညရနာရီေရာကက္ၿပီခရီးးသယ္မ်ားဂိတ္ဆုုံးဗ်ာအိတ္ခ်ေပးေနရင္ ေနာက္ကေန ဟိတ္ …ဟိတ္ ဆိုၿပီးလမ္းေခၚလိုက္လို႔ကြၽန္ေတာ္လန႔္သြားတာပဲေနာက္လည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ေတာ္ေတာ္ေတာင့္ၿပီးေျဖာင့္တဲ့မမႀကီးေပါ့ဗ်ာ။ ကိုယ္လုံးကလည္းႀကီးႏို႔ေတြကလဲကားေနတာေပါ့ဒါကိုေငးရင္းစိတ္ကူရင္ၿပီးလီးေတာင္ေနတာကိုသတိမထားမိလိုက္ဘူး ဟိတ္ေကာင္ေလးဘာငန္းေနတာတုန္ဆိုမွသတိဝင္လာ ေတာ့ရွက္သြားတာပဲဗ်ာ။

အခ်စ္

အပ်ိဳရွမ္းမေလး

“ ငါ.. နင္နဲ႔အတူတူေနၾကည့္ခ်င္တယ္ဟာ…” လို႔ တည့္တည့္ေျပာခ်လိုက္ေတာ့ သူက ရွက္သြားၿပီး ေခါင္းေလးငုမ့္ၿပီးျပဳံးေနတယ္ ဆိတ္ၿငိမ္ျခင္းသည္ ဝန္ခံျခင္းတဲ့…. ကၽြန္ေတာ္လည္း အခ်ိန္ဆြဲမေနေတာ့ဘဲ မွတ္ပုံတင္ပါလား ေမးတယ္ သူကလည္း ေခါင္းၿငိမ့္ျပတယ္၊ ၿပီးေတာ့ သူက သူ႔သူငယ္ခ်င္းဆီဖုန္းဆက္ၿပီး ဒီညျပန္မေရာက္ေတာ့ဘူး အမ်ိဳးအိမ္သြားလည္ရင္း အဲ့ဒီမွာအိပ္မွာလို႔ ရြီးလိုက္တာေပါ့ ႏွစ္ေယာက္သား တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ရွက္ေနတာကတစ္ေၾကာင္း ဟိုတယ္က ဝန္ထမ္းေတြရဲ့အၾကည့္ကို မနည္းရင္ဆိုင္ေနရတယ္… ဟိုတယ္ကိုေရာက္လာေတာ့ ည ၁၀နာရီေလာက္ရွိေနၿပီ ႏွစ္ေယာက္ခန္းအဲကြန္းခန္းတစ္ခန္းယူလိုက္ၿပီး ႏွစ္ေယာက္သားထင္တိုင္းက်ဲေတာ့မယ့္အခ်ိန္ေပါ့ ျပတင္းေပါက္ကေန ေအာက္ငုမ့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အဲ့ဒီအခ်ိန္.. မန္းေလးၿမိဳ႕ႀကီးလည္း အိမ္ေပ်ာ္လုဆဲၿငိမ္သက္ေနၿပီေလ၊ “ မီးပိတ္လိုက္ဟာ… “ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို နမ္းရင္းနဲ႔ အဝတ္ေတြခၽြတ္ခ်ိန္မွာ သူ ႐ုတ္တရက္ေျပာလာေတာ့ နည္းနည္းေၾကာင္သြားတယ္.. မီးပိတ္လိုက္ရင္ ဘာျမင္ရမွာတုန္းေနာ့.. “ မီးေတာ့မပိတ္နိုင္ဘူး မ်က္လုံးေလးေတြကိုယ္စီပဲမွိတ္ထားရေအာင္ေလ” ဆိုေတာ့။

အခ်စ္

ညီမလည္းစိတ္ပါသြားတယ္

မိုးကေလးက တစိမ့္စိမ့္ ေအးေနသည္။ ထိုတစိမ့္စိမ့္ရြာေနေသာ မိုးေရထဲတြင္ အိုးျကိုက္ေမာင္တစ္ေယာက္ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ဖတ္ရင္း ဇိမ္ယူေနသည္။ လူကသာ စာအုပ္ဖတ္ေနေသာ္လည္း ညီေတာ္ေမာင္က ၿငိမ္ၿငိမ္မေန။ အစာေတာင္းေနသည္။ အိုးျကိုက္ေမာင္လည္း မိုးကရြာေနသျဖင့္ စိတ္ကညစ္ေနရသည့္အထဲ ညီေတာ္ေမာင္က အစာေတာင္းသလို ေထာင္ေနေတာ့ စိတ္က မရွည္ခ်င္။ လူကိုယ္တိုင္ကလည္း လက္ေတြ႔ အေတြ႔အႀကံဳက မရွိေသး ကဲ ဒီေတာ့ ညီေတာ္ေမာင္ေက်နပ္ေစေအာင္ သြားလိုက္မယ္ဟုဆိုကာ ထီးတစ္လက္ယူ၍ အျပင္ကိုထြက္လာခဲ့သည္။ ဘယ္ကိုသြားလို႔ ဘယ္လိုရွာရမယ္မွန္းကမသိ။ သူမ်ားေတြေျပာသံ ဆိုသံၾကားဖူးတာကို သတိရသည္။ ၿမိဳ႔ထဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္းက ရုပ္ရွင္ရံုေတြမွာ သြားၾကည့္လိုက္။ ေကာင္မေလးေတြ အမ်ားႀကီး။ စိုက္သာၾကည့္ေနလိုက္ လာေမးမည္ သြားမလားဆိုတာကို တဲ့။ ဒါနဲ႔ အိုးျကိုက္ေမာင္လည္း တကၠစီတစ္စီးငွားကာ ၿမိဳ႔ထဲသို႔ ထြက္လာခဲ့သည္။

အခ်စ္

အခ်စ္ကတျခားဆီမွာပါ

လြန္ခဲ့ေသာ၂၀၀၆ခုႏွစ္ကေတာ့က်မအသက္ ၂၃ႏွစ္အရြယ္ေလာက္ကေပါ့ရွင္။ က်မေက်ာင္းၿပီးၿပီ အလုပ္အတြက္သင္တန္းေတြေျပးတက္ရင္း ေပါ့ၾကဳံခဲ့ဆုံခဲ့တာေလးေျပာပါရေစ။ဟီးဟီး ေျပာခ်င္ေဇာကမ်ားေနေတာ့နာမည္ေျပာဖို႔ေမ့ေနတယ္။က်မကပန္းသဇင္တဲ့။ပင္ျမင့္မွာပြင့္တဲ့ပန္းေလး လို႔ေဖေဖကနာမည္ေလးေပးခဲ့တာ။ က်မဘဝတိုးတက္ျမင့္မားဖို႔ရည္ရြယ္ၿပီးေပးထားတဲ့နာမည္ေလးေပါ့။ဒါေပမယ့္က်မကိုအရမ္းလွသလားလို႔ေမးရင္အရမ္းမလွေပမယ့္ခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္။အသားျဖဴတယ္။မ်က္ႏွာအက်ေကာင္းတယ္။ႏွာေခါင္းစင္းတယ္။မ်က္လုံးမ်က္ခုံးေကာင္းတယ္။အင္းကိုယ္လုံးလားလွတယ္လို႔ပဲေျပာရမွာေပါ့။ ဖြင့္ထြားတဲ့ရင္သားႏွင့္စြင့္ကားတဲ့တင္ရွိတယ္။ ကိုယ္ေရးေသြးတာေတာ့ဟုတ္ပါဘူးရွင့္ အင္းလိုရင္းပဲေျပာပါ့မယ္။ဒီလိုပါ က်မသင္တန္းတ၇စ္ခုတက္ရမယ္ဆိုေတာ့အလုပ္ကေနအေျပးအလႊားတက္တယ္။DMLမွာ ေပါ့။အလုပ္ထဲကလာရေတာ့ေနာက္က်သြားတယ္။

အခ်စ္

မထူးဇာတ္

နီနီီျမင့္ေရာက္ရွိေနေသာေနရာမွာ ေျမဧကအေတာ္ကေလးက်ယ္ဝန္းေသာ ၿခံက်ယ္ႀကီးတစ္ၿခံျဖစ္သည္။ ႏွစ္ထပ္တိုက္တစ္လုံးရွိၿပီး တိုက္ႏွင့္မလွမ္းမကမ္းမွာ ယခင္ကဆန္စက္ႀကီး ျဖစ္ခဲ့ဟန္တူေသာ အေဆာက္အဦေဟာင္းတစ္ခု ရွိသည္။ တစ္စုံတစ္ရာ လွ်ိဳ႕ဝွက္လုပ္ေဆာင္ရန္အတြက္ ေကာင္းမြန္ေသာ ေနရာတစ္ခုလည္းျဖစ္သည္။ ထြန္းျမင့္က သူမကို ဆန္စက္ေဟာင္းအတြင္းရွိ သီးသန႔္ျပဳျပင္ထားေသာ အခန္းတစ္ခုထဲကို ေခၚေဆာင္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထြန္းျမင့္လူေတြက ႏွစ္ဖြဲ႕ျဖစ္ကာ တစ္ဖြဲ႕က စက္႐ုံအတြင္းရွိ အလုပ္ခန္းသေဘာမ်ိဳး အကန႔္ကန႔္၍ ျပဳျပင္ထားေသာေနရာမွာ အရက္ဝိုင္းတည္ကာ ေသာက္စားေနၾကၿပီး သူတို႔အားလုံး စုစုေပါင္း ေလးငါးေျခာက္ေယာက္မက ရွိၾကသည္။ ႐ုပ္ရည္ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ႐ုပ္ရွင္ထဲက လူဆိုးလူမိုက္႐ုပ္မ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး ေျမေအာက္ေလာကသားေတြပုံစံမ်ိဳး ေပါက္ေနၾကေပသည္။ က်န္တစ္ဖြဲ႕ကမူ စက္႐ုံေဟာင္း၏ အတြင္းဖက္ ခပ္က်က် ေနာက္ထပ္အခန္းတစ္ခုထဲမွာ သူတို႔ဖာသာ အလုပ္ကိစၥ ေျပာဆိုတိုင္ပင္ရင္း သီးသန႔္ဝိုင္းဖြဲ႕ ေနၾကသည္ဟု သိရေပသည္။